بچه های دوره هفتم

اهل حال

قدر اهل درد، صاحب درد می داند كه چیست

مرد صاحب درد، درد مرد می داند كه چیست     

 

وحشی بافقی

 

 

حال اهلِ حال، صاحب مال می داند كه چیست

مرد صاحب مال، عشق و حال می داند كه چیست

 

آنكه یك چندی در ایران كرده باشد زندگی

 حیف و میلِ مال بیت المال می داند كه چیست

 

آنكه بر همسایگان بخشیده باشد نفتِ مفت

رمز دیپلوماسی فعال! می داند كه چیست

 

فكر كردی آن زمین خواری كه پشتش محكم است

حرمت اوقاف یا انفال می‌داند كه چیست؟

 

«شاهدان در جلوه و من شرمسار كیسه ام»

بار عشق و مفلسی حمّال می داند كه چیست!

 

«سخت می‌گیرد جهان بر مردمان سخت كوش»

كار راحت را فقط دلال می‌داند كه چیست

 

در پی درس و هنر رفتن تهش بیچارگی است

زندگی بازیكن فوتبال می داند كه چیست

 

آن پزشكی كه بگیرد زیرمیزی از كجا

حال آن اورژانسی بد حال می داند كه چیست؟

 

فرد مستضعف بدان از چند نقطه، چند عضو

سوز حقی را كه شد پامال می‌داند كه چیست

 

نكته ای را كه در این اشعار باشد مستتر

یك جوان انتِلكتوآل می داند كه چیست

 

ور نه اینها را كه ما عریان و روشن گفته ایم

هر كسی حتی خر دجّال می‌داند كه چیست

 

قدر زر زرگر شناسد قدر شعر بنده را

شاطر و كلّه پز و بقال می‌داند كه چیست

 

ارتباط بین این ابیات پیچاپیچ را

 

1. شكر تیغال اسم گیاهی دارویی و از آن مهم تر! تخلص شاعر است.

در تاريكي چراغمان  يك گوشي ست

اين گوشي بهتر از چراغ موشي ست

گفتيم :چطور شد كه بي برق شديم؟

گفتند: جواب  ابلهان  خاموشي  ست

                                                                         خلیل جوادی

نشسته بر خاک وجود       وقت مهتاب  و  سجود

اثر  از  فاطمه   داشت       من نمی دانم چه بود

چون سحررفت شکفت      در  دلم   یاس   کبود

.................................................................

 ولادت حضرت زهرا بر همه شیعیان مبارک باد

 

یکی خـــــراب ریـــــشه       یکی خــــراب د یــــــشه

تـــو این هـــمه خرابی       تکلیف مون چی میشه؟

.........................................................................

یکی به جـای دستاش       پیــــنه رو پیشـونیشه

بدون کـــــــار وزحمت        جیباش پره همـــیشه

.........................................................................

یکی کـــوپن فروشه          یکی دعـــــــا نویسه

یکی توکــار گریه س         نونش توچشم خیسه

........................................................................

یه عدّه غـرق پول و          یـه عدّه آس و پاسن

یـــــه عدّه بی اراده          تو کــوچه ها پلاسن 

......................................................................

ریشه مـــــونــو سوزوندن        نمی دونیم چی هستیم

کاشکی می شد بفهمیم        کی بودیم و کی هستیم 

 

خلیل جوادی

یه شعر دیگه از ابوالفضل سپهر گذاشتم چون در این ایام چیزایی دیدم  که دلم رو آتیش زد برا همین وقتی این شعر رو خوندم یاد اون قضایا افتادم بخونید و ببینید که الان داره چه اتفاقایی می افته که ما ازشون خبر نداریم
ادامه مطلب

عشق يعنی مستی و ديوانگی

                                    عشق يعنی با جهان بيگانگی

عشق يعنی شب نخفتن تا سحر

                                    عشق يعنی سجده ها با چشم تر

عشق يعنی سر به دار آويختن

                                    عشق يعنی اشک حسرت ريختن

عشق يعنی در جهان رسوا شدن

                                    عشق يعنی مست و بی پروا شدن

عشق يعنی سوختن يا ساختن

                                    عشق يعنی زندگی را باختن

 

************************

عشق يعنی انتظار و انتظار

                                    عشق يعنی هرچه بينی عکس يار

عشق يعنی ديده بر در دوختن

                                    عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی شعله بر خرمن زدن

                                    عشق يعنی رسم دل بر هم زدن

عشق يعنی لحظه های التهاب

                                    عشق يعنی لحظه های ناب ناب

عشق يعنی با پرستو پر زدن

                                    عشق يعنی آب بر آذر زدن

 

************************

عشق يعنی سوز نی ، آه شبان

                                    عشق يعنی معنی رنگين کمان

عشق يعنی شاعری دل سوخته

                                    عشق يعنی آتشی افروخته

عشق يعنی با گلی گفتن سخن

                                    عشق يعنی خون لاله بر چمن

عشق يعنی ديده بر در دوختن

                                    عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی يک تيمّم، يک نماز

                                    عشق يعنی عالمی راز و نياز

 

************************

عشق يعنی چون محمد پا به راه

                                    عشق يعنی همچو يوسف قعر چاه

عشق يعنی بيستون کندن به دست

                                    عشق يعنی زاهد اما بُـت پرست

عشق يعنی همچو من شيدا شدن

                                    عشق يعنی قطره و دريا شدن

عشق يعنی يک شقايق غرق خون

                                    عشق يعنی درد و محنت در درون

عشق يعنی يک تبلور يک سرود

                                    عشق يعنی يک سلام و يک درود

در نگاهت خوانده ام غرق تمنایی هنوز

گرچه در جمعی ولی تنهای تنهایی هنوز

بی تو امشب گریه هم با من غریبی می کند

دیده در راهند چشمانم که باز آیی هنوز

دلم را سپردم به بنگاه دنیا
و هی آگهی دادم اینجا و آنجا
و هر روز
برای دلم
مشتری آمد و رفت
و هی این و آن
سرسری آمد و رفت

*
ولی هیچ کس واقعا
اتاق دلم را تماشا نکرد
دلم قفل بود
کسی قفل قلب مرا وا نکرد

*
یکی گفت:
چرا این اتاق
پر از دود و آه است
یکی گفت:
چه دیوارهایش سیاه است
یکی گفت:
چرا نور اینجا کم است
و آن دیگری گفت:
و انگار هر آجرش
فقط از غم و غصه و ماتم است

*
و رفتند و بعدش
دلم ماند بی مشتری
ومن تازه آن وقت گفتم:
خدایا تو قلب مرا می خری؟

*
و فردای آن روز
خدا آمد و توی قلبم نشست
و در را به روی همه
پشت خود بست

*
و من روی آن در نوشتم:
ببخشید، دیگر
برای شما جا نداریم
از این پس به جز او
کسی را نداریم.

عرفان نظرآهاری

تو به من خندیدی
 و نمی دانستی
 من به چه دلهره از باغچه همسایه
 سیب را دزدیم
 باغبان از پی من تند دوید
 سیب را دست تو دید
 غضب آلوده به من کرد نگاه
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
 و تو رفتی و هنوز
 سالهاست که در گوش من آرام آرام
 خش خش گام تو تکرار کنان
 می دهد آزارم
 و من اندیشه کنان غرق این پندارم
 که چرا
 خانه کوچک ما سیب نداشت

- حمید مصدق 

آهسته باز از بغل پله ها گذشت
در فکر آش و سبزی بیمار خویش بود
اما گرفته دور و برش هاله ای سیاه
او مرده است و باز پرستار حال ماست
در زندگی ما همه جا وول می خورد
هر کنج خانه صحنه ای از داستان اوست
در ختم خویش هم به سر کار خویش بود
بیچاره مادرم

...

(این شعر رو شهریار واسه مادرش گفته. البته یه ذره طولانیه ، ولی خیل قشنگه و ارزش خوندن داره. البته فکر کنم همتون شعر رو یادتونه ولی دوباره خوندنش هم ضرر نداره. متن کامل شعر رو می تونید تو ادامه ی مطلب بخونید)

ادامه مطلب

به گنجشک گفتند، بنویس:
عقابی پرید.
عقابی فقط دانه از دست خورشید چید.
عقابی دلش آسمان، بالش از باد،
به خاک و زمین تن نداد.

*
و گنجشک هر روز
همین جمله‌ها را نوشت
وهی صفحه، صفحه
وهی سطر، سطر
چه خوش خط و خوانا نوشت

*
وهر روز دفتر مشق او را
معلم ورق زد
وهر روز هم گفت: آفرین
چه شاگرد خوبی، همین

*
ولی بچه گنجشک یک روز
با خودش فکر کرد:
برای من این آفرین‌ها که بس نیست!
سوال من این است
چرا آسمان خالی افتاده آنجا
برای عقابی شدن
چرا هیچ کس نیست؟

*
چقدر از "عقابی پرید"
فقط رونویسی کنیم
چقدر آسمان، خط خطی
بال کاهی
چرا پرکشیدن فقط روی کاغذ
چرا نقطه هر روز با از سر خط
چرا...؟
برای پریدن از این صفحه ها
نیست راهی؟

*
و گنجشک کوچک پرید
به آن دورها
به آنجا که انگشت هر شاخه ای رو به اوست
به آن نورها
وهی دور و هی دور و هی دورتر
و از هر عقابی که گفتند مغرورتر
و گنجشک شد نقطه ای
نه در آخر جمله در دفتر این و آن
که بر صورت آسمان
میان دو ابروی رنگین کمان

- عرفان نظرآهاری

به پاس صبر تو هزارلاله واشده                        وپاره پاره ي دلت دليل درد ما شده
نمي رود ز يادمان حديث تشت خوني ات          كه شاه بيت شعرهاي ناب كربلاشده
غروب شد بياببين كه شاهزاده قاسمت            شقايقي به دشت لاله خيز نينوا شده
هنوزگريه مي كند دو چشم تار اسمان             به حال افتاب دين همان كه مجتبي شده
كجاست صحن و گنبدت عزبزقلب فاطمه           كه دل كبوتري شده به ياد ان رها شده
نهال حلم تو چه خوش بزرگ شد جوانه زد        به پاس صبر سبز تو هزار لاله واشده

                                                                        مژگان دستوري
                                                                   يادواره ي يازدهمين مراسم شب شعر عاشورا

هر چی فکر کردم که بعد از مدت ها چی پست کنم آخرش به این نتیجه رسیدم که یک شعری رو براتون بزارم که یک دفعه یاد شعر آرش کمانگیر سیاوش کسمایی افتادم و این منظومه رو برای پست کردن انتخاب کردم .حتما بخونیدش چون احساس غرور و شعف می کنید.(از نظر سبکی خیلی نزدیک به شعر اخوان ثالثه):

دانلود منظومه آرش کمانگیر سیاوش کسرایی ( ۷۵.۵ کیلو بایت)

 از باغ ميبرند چراغاني ات کنند

تا کاج جشنهاي زمستاني ات کنند

پوشانده اند صبح تو را ابرهاي تار

تنها به اين بهانه که باراني ات کنند

يوسف به اين رها شدن از چاه دل مبند

اين بار ميبرند که زنداني ات کنند

ای گل گمان مکن به جشن ميروي

شايد به خاک مرده اي ارزاني ات کنند

يک نقطه بيش فرق رجيم و رحيم نيست

از نقطه اي بترس که شيطاني ات کنند

آب طلب نکرده هميشه مراد نيست

گاهي بهانه ايست که قرباني ات کنند

تو را یکدم زفردایم جدا نیست      اگر دانم که فردا را جدایی ست

خدا خود بهتر از هر کس بداند     دگر جانی در این خاک تنم نیست

بیا  ای  مه جبین خواب  نمناک          بیا  امشب به بالینم  ز افلاک

بیا لختی نشین بر بستری سرد      بیا مشتی فزون بر خاک من خاک